Όταν όλα πηγαίνουν στραβά

Έχω αποφασίσει πως ό,τι κι αν συμβαίνει, δεν θα χάσω την αισιοδοξία μου. Πως ακόμα και εκείνες τις μέρες που όλα γύρω μου μοιάζουν γκρίζα, εγώ θα ψάχνω (και θα βρίσκω) τη μία μικροσκοπική χαραμάδα από όπου περνάει λίγο φως. Έχω δοκιμάσει πώς είναι να βλέπω το ποτήρι μισοάδειο και μάλιστα για χρόνια. Μα το … Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν όλα πηγαίνουν στραβά

Πώς θα αποκτήσουμε ελεύθερο χρόνο;

Κατεβαίνοντας την Κηφισίας, εκτελώντας το γνωστό καθημερινό δρομολόγιο σπίτι, σχολείο, μαγαζί (βλέπε μιάμιση ώρα στο δρόμο για να ξεκινήσει καλά η μέρα) είναι ο μόνος ελεύθερος χρόνος που έχω για να προσπαθήσω να σουλουπώσω τους μαύρους κύκλους των ματιών και την όποια κούραση διακρίνεται στο πρόσωπό μου. Με το τσαντάκι του make up αγκαλιά, με … Συνεχίστε την ανάγνωση Πώς θα αποκτήσουμε ελεύθερο χρόνο;

Η δασκάλα μου

Αυτές τις μέρες, ο Οδυσσέας τελειώνει τη δευτέρα δημοτικού. Όπως όλοι οι συμμαθητές του, τελειώνει μια ζωγραφιά για τη δασκάλα του, την κυρία Βίκυ, κι ετοιμάζεται να κλείσει τον πρώτο μικρό κύκλο σχολικής ζωής. Τον παρακολουθώ, τον καμαρώνω και περιμένω το «ενδεικτικό» του που θα σημάνει επίσημα το καλοκαίρι. Διαβάζω πίσω από τις λέξεις και … Συνεχίστε την ανάγνωση Η δασκάλα μου

Ένα κατακόρυφο παρακαλώ!

Το ξέρω, στο sarandakaikati έχουμε γράψει αρκετές φορές για το τι σημαίνει για μας η γυμναστική. Μπορεί να έχουμε γίνει κουραστικές. Μπορεί να έχουμε δώσει την εντύπωση ότι έχουμε λύσει όλα τα θέματά μας και τρέχουμε από γυμναστήριο σε γυμναστήριο. Μα η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Στο κάτω-κάτω, στην Ελλάδα της κρίσης «μεγαλώνουμε» και τίποτα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα κατακόρυφο παρακαλώ!

Φοβάμαι

Φοβάμαι τα ασανσέρ, τους πολύ κλειστούς χώρους, τα σκοτεινά πεζοδρόμια και λίγο τις βελόνες – αυτό θα απαντήσω χωρίς σκέψη, αν με ρωτήσει κανείς τους ομολογημένους φόβους μου. Φοβάμαι ακόμα την οικονομική καταστροφή και την αποτυχία. Και τη φυλακή, με τον απόλυτο περιορισμό της. Όχι, δεν έχω πρόβλημα να ομολογήσω αυτούς τους φόβους. Δεν έχω … Συνεχίστε την ανάγνωση Φοβάμαι

Επιχειρηματίας λοιπόν!

Επιχειρηματίας στα 35 μου. Ξεκίνησε ως πείσμα και εξελίχθηκε σε κάτι ωραίο, με πολλά ανεβοκατεβάσματα. Δύσκολες εποχές για «ηρωισμούς». Πολλές συζητήσεις στο γραφείο και στο σπίτι. Μεγάλο βήμα, το ομολογώ. Στο τέλος το τόλμησα, καλύτερα το τολμήσαμε –με την Αγγελική και την Εύα. Με την Αγγελική πάνω από 10 χρόνια μαζί, έχουμε «φάει τα μουστάκια … Συνεχίστε την ανάγνωση Επιχειρηματίας λοιπόν!

Με δύναμη και αποφασιστικότητα

Πόσες φορές έχεις κοιτάξει τον εαυτό σου στον καθρέφτη και έχεις πει: «θα αλλάξω;» Προσωπικά, αμέτρητες! Συνήθως την ημέρα των γενεθλίων μου κάνω τον απολογισμό για τη χρονιά που πέρασε και σχεδιάζω τις αλλαγές μου. Η διαδικασία είναι πλέον γνωστή. Κάνω μια λίστα με συνήθειες που με ενοχλούν και θέλω να αλλάξω (ή μου λείπουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Με δύναμη και αποφασιστικότητα