Όταν όλα πηγαίνουν στραβά

Έχω αποφασίσει πως ό,τι κι αν συμβαίνει, δεν θα χάσω την αισιοδοξία μου. Πως ακόμα και εκείνες τις μέρες που όλα γύρω μου μοιάζουν γκρίζα, εγώ θα ψάχνω (και θα βρίσκω) τη μία μικροσκοπική χαραμάδα από όπου περνάει λίγο φως. Έχω δοκιμάσει πώς είναι να βλέπω το ποτήρι μισοάδειο και μάλιστα για χρόνια. Μα το … Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν όλα πηγαίνουν στραβά

Έναν γαμπρό για την κόρη μου!

Κατά καιρούς διαβάζω διάφορα και δεν ξέρω τι να κάνω, να κλάψω ή να γελάσω. Κι αυτό το Σαββατοκύριακο διάβασα αρκετά τέτοια. Έμεινα όμως σε κάτι: στο να θέλει κάποιος τον Αλέξη για γαμπρό. Αναρωτιέμαι ως μάνα γιατί να θέλω τον Αλέξη -ή οποιοδήποτε πολιτικό- για γαμπρό; Επειδή είναι νέος, ωραίος, έξυπνος; Επειδή είναι πρωθυπουργός; … Συνεχίστε την ανάγνωση Έναν γαμπρό για την κόρη μου!

Tην πρώτη φορά δεν ήξερες, τη δεύτερη;

Και ξαφνικά εκεί που είσαι πάνω σ’ ένα ροζ συννεφάκι ξυπνάς ένα πρωί και νιώθεις χοντρή. Κοιτάζεις στον καθρέφτη και βλέπεις ένα πρόσωπο πρησμένο, ένα τεράστιο στήθος, τα δάχτυλα ξεχειλίζουν από τα πέδιλα. Πρησμένα κι αυτά. Δεν συζητάμε για μια βόλτα στη ζυγαριά. Η ντουλάπα όλη πάνω στο κρεβάτι και τα νεύρα τσίτα. «Εσύ λάμπεις, … Συνεχίστε την ανάγνωση Tην πρώτη φορά δεν ήξερες, τη δεύτερη;

Γράμμα ευγνωμοσύνης…

Τα μόνα γράμματα που λαμβάνω πλέον από τον ταχυδρόμο του σπιτιού αλλά και του μαγαζιού μου είναι αυτά που απαιτούν πληρωμή -και μάλιστα άμεση! Στην ηλικία των 14-15, θυμάμαι, ζήλευα που στο γραμματοκιβώτιό μας η αλληλογραφία προοριζόταν μόνο για τους γονείς μου. Πού να’ξερα πως όταν θα ερχόταν η σειρά μου να παραλάβω τα πολυπόθητα … Συνεχίστε την ανάγνωση Γράμμα ευγνωμοσύνης…

Πίτα, παπί, πατάτα

Έκλεισε, λοιπόν, ο πρώτος μήνας στο σχολείο. Η τσάντα πηγαίνει κι έρχεται, το τετράδιο καλλιγραφίας έχει ήδη αρκετές γεμάτες σελίδες, στα μαθηματικά φτάσαμε στο 5 και συνεχίζουμε. Επιστρέφοντας αργά απ’ τη δουλειά τα βραδιά, όταν ο Οδυσσέας κοιμάται, ανοίγω τα τετράδια κι επιθεωρώ με τρυφερότητα τη δουλειά για το σπίτι. Βλέπω τα πρώτα γράμματα να … Συνεχίστε την ανάγνωση Πίτα, παπί, πατάτα

Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες

Άρχισε τελείως ασυναίσθητα στη νεαρή μου ηλικία και ήταν για μένα κάτι σαν παιχνίδι. Στην επικοινωνία μου με τους άλλους, μου άρεσε να μιλάω λίγο και να ακούω πολύ. Μου άρεσε να παρατηρώ και να καταγράφω τις αδιόρατες λεπτομέρειες στις αντιδράσεις τους, τις μικρές φράσεις ανάμεσα στα λεγόμενα τους, τις ελάχιστες κινήσεις του σώματος τους … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες

Πρώτη μέρα στο σχολείο

Πρώτη μέρα στο σχολείο. Πρώτη κανονική, μετά τον αγιασμό που ήταν λίγο διασκέδαση, λίγο επανασύνδεση και λίγο αναθέρμανση σχέσεων με γονείς και μαθητές. Και Δευτέρα. Δευτέρα της εβδομάδας των εκλογών –όχι πως έχει ιδιαίτερη σημασία μα, να, αυτό το παράξενο καλοκαίρι άρχισε και τελειώνει με εκλογές. Βράδυ Κυριακής έγραφα τις ετικέτες για τα σχολικά βιβλία. … Συνεχίστε την ανάγνωση Πρώτη μέρα στο σχολείο